Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/25001 K.2013/11722

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, nafaka ve tazminat ile vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusura ilişkin gerekçesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, tedbir nafakası, yatak odası ve portmantonun bedeli ile malvarlığı üzerine konulan tedbir kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuna uygun sebeplere ve özellikle menkul eşyaya ilişkin "aynen iade" isteğinin içinde, bedel talebinin de mündemiç bulunmasına, davalıya ait mallar üzerine yargılama sırasında 27.12.2010 tarihinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 101. ve devamı maddeleri gereğince konulan tedbirin, nihai hükümde aksi belirtilmediğine göre, nihai kararın kesinleşmesine kadar devam edeceğinin tabii olmasına (HMK md. 397/2) göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava dilekçesinde talep edilen eşyalardan, yatak odası takımı ve portmanto dışındakiler yargılama sırasında davalı tarafından davacıya teslim edilmiş, sözü edilen iki kalem eşya haricindeki eşyalar bakımından davanın konusu kalmamıştır. Nitekim mahkemece de bu yönde hüküm kurulmuştur. Bu halde; konusuz kalan eşyaların değeri üzerinden davacı yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesi hükmü dikkate alınarak vekalet ücreti tayin ve takdiri gerekirken, bu hususun nazara alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davacı yararına dava tarihinden geçerli olmak üzere takdir edilen tedbir nafakasının, davacının çalışmaya başladığı 01.01.2011 tarihinden itibaren kaldırılmasına karar verilecekken, 01.12.2011 tarihinden geçerli olmak üzere kaldırılması da doğru bulunmamıştır.