Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/25071 K.2013/12582

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından kocanın kabul edilen boşanma davası, fer'ileri ve kusur belirlemesi yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kadının dava dilekçesinde ve ilk celsedeki nafaka, maddi tazminat, manevi tazminat istemediğine ilişkin beyanları yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinden feragat niteliğinde olup, bu isteklere ilişkin beyanlarının davacı-davalı kadını bağladığının anlaşılmasına göre, davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3-Davacı-davalı kadın, dava dilekçesinde ve ilk celsede nafaka talep etmediğini bildirmiş ise de, sonradan verdiği 13.12.2011 tarihli dilekçesi ile tedbir nafakası talebinde bulunduğundan, tedbir nafakasının her an doğup, işleyen alacak niteliğinde bulunduğu da gözetilerek bu tarihten (13.12.2011 tarihi) geçerli olarak lehine tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.