Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/25144 K.2013/10787

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; kadının davasının kabulü yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; kocanın davasının kabulü, ziynetler ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece her iki davanın da kabul edildiğinin anlaşılmasına göre davacı-davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının temyizinin incelenmesin gelince;

a-Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı koca tamamen kusurludur. Davalı-davacı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış, Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı-davalı kocanın davasının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

b-Davalı-davacı kadın ziynet alacağına ilişkin peşin nispi harcı yatırmıştır. Mahkemece harç yatırılmadığından bahisle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru görülmemiştir.