Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/25387 K.2013/10794

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı koca daha ziyade kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, davacı kadının ise eşine sürekli ağır hakaretler ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Hal böyle iken davalı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi ve davacı kadın lehine Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

2-Toplanan delillerden davacı kadının çalıştığı sürekli ve düzenli gelirinin olduğu, tarafların gelirlerinin aynı seviyede bulunduğu ve Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır. Davacı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.