Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/25544 K.2013/12236

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, nafakalar, tazminatlar, eşya ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı koca 29.9.2011 ve 12.5.2012 tarihli dilekçeleriyle davacı kadına ait olan ziynetlerin düğünden sonra birlikte bozdurularak bankaya yatırıldığını ve sonrasında müşterek giderler için harcandığını beyan etmiş ise de; dosyadaki belgelerden ziynet bedelinin 28.3.2007 tarihinde İş Bankasında tarafların müşterek hesabına 7.996 TL olarak yatırıldığı, 20.11.2009 tarihinde ise bu hesaptaki paranın 16.198 TL olarak Garanti Bankasındaki koca adına havale (EFT) edildiği ve davalı kocanın uhdesinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davalı koca, eşinin ziynetlerin bedelini iade edilmemek üzere kendisine verdiğini ispat edemediğine göre kendisinde bulunan ziynet bedelini davacı kadına iade etmek zorundadır. Mahkemece bu yön dikkate alınarak isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru olmamıştır.