Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/25780 K.2013/11479

Taraflar arasındaki "karşılıklı boşanma" ve "ziynet alacağı" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından her üç dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalının ziynet alacağına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Boşanma davalarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda kusurun tamamen davacı-davalıda (koca) olduğu kabul edilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delillerden; davacı-davalı (koca)'nın eşine hakaret ve aşağılama içeren sözler söylediği, buna karşılık davalı-davacı (kadın)'ın ise kocasını istemediğini söyleyip, telefon mesajı ile kocasına bedduada bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre; evlilik birliği temelinden sarsılmıştır.

Bu sonuca ulaşılmasında; tarafların her ikisi de aynı oranda kusurludur. Durum böyleyken; mahkemece davalı-davacı (kadın)'ın kusursuz bulunması doğru olmadığı gibi; davacı-davalı (koca)'nın boşanma davası yönünden, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşulları oluştuğu ve bu nedenle kocanın davasının da kabulü gerekirken; yetersiz gerekçeyle reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.