Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/26140 K.2013/850

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, manevi tazminat talebinin reddi yönünden; davalı tarafından ise kadın yararına hükmedilen maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacının temyiz itirazının incelemesinde;

Mahkemenin ilk hükmünün temyizi sonucu verilen Dairemiz bozma ilamında; "boşanmaya neden olan olaylarda davalı kocanın eşini anne ve babasıyla birlikte yaşamaya zorladığı ve fiilen birlikte olunan dönemde cinsel ilişkinin gerçekleştirilemediği boşanmaya neden olan olaylarda kusurun tamamen davalı kocada olduğu, bu durumda davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu" belirtilerek hükmün bozulmasına ve mahkemece de bozma ilamına uyulmasına karar verildiğine göre; davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken; mahkemece yetersiz gerekçeyle reddi usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat fazladır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.