Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/26661 K.2013/12157

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kadının davasının kabulü ve nafakalar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, velayet, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi taraflar arasında boşanmayı gerektirir maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanamamıştır. Tarafların davayı kabulleri Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi dışında sonuç doğurmaz (TMK md. 184/3). Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Oysa dinlenen tarafların tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla her iki davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.