Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/26743 K.2013/23502

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.10.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadın temyiz dilekçesi ile hükmü tüm yönlerden temyiz etmiş ise de; daha sonra verdiği 15.03.2013 tarihli dilekçesi ile hükmü kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar ile kendi birleşen davasının tamamı yönünden temyiz ettiğini, kocanın kabul edilen boşanma davası yönünden ise temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden davalı-davacı kadının, kocanın boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece tahkikat aşamasına geçilmesine karar verildikten sonra taraflara tanıklarını bildirmeleri için iki haftalık kesin süre verilmiş 30.05.2012 tarihli tahkikat duruşmasında ise davalı-davacı kadın tarafından kesin süre içinde tanıkların adresleri bildirilmediğinden tanıkların dinlenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Oysa davalı-davacı kadın ön inceleme duruşmasından önce verdiği dilekçede tanık isimlerini bildirmiş, ancak adreslerini belirtmemiştir.

Mahkemece davalı-davacı kadına tanıkların adreslerini bildirmesi içinde usulüne uygun olarak verilmiş bir kesin süre bulunmamaktadır.

Mahkemece; davalı-davacı kadına tanık adreslerini bildirmesi için süre verilmesi, bildirmesi halinde usulüne uygun olarak çağrılıp dinlenmesi, yine davalı-davacı kadının delil listesinde belirttiği Bursa 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/807 esas sayılı dosyasıda getirtilerek incelenmesi, kadının kocanın boşanma davasını temyiz etmemesi nedeniyle kendi davasının boşanma yönünden konusuz kaldığı da dikkate alınarak kusur belirlemesi ve boşanmanın fer'ileri yönünden yeniden değerlendirme yapılarak sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.