Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/26849 K.2013/11978

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, reddedilen nafaka ve tazminatlar ile kocanın kabul edilen tazminatları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı-davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşini sevmediğini, mantık evliliği yaptığını söylediği, eşinin maaş kartını aldığı, davalı- davacı kadının ise güven sarsıcı davranışlarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte davacı-davalı (koca) kadına göre daha ziyade kusurludur. Hal böyle iken davalı- davacı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu yanlış kusur belirlemesine bağlı olarak davalı- davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi ile davacı- davalı kocanın maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) isteklerinin kabulü doğru görülmemiştir.