Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/27112 K.2013/14055

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacının, evlenmelerinden sonra eşini bırakıp yurtdışına gittiği ve eşini "dil" öğrendiği halde yanına aldırmak için bir girişimde bulunmadığı, bu suretle birlikte yaşamaktan kaçındığı, sonunda da telefonda eşine "pılını prtını topla defol git" dediği; davalının da, kocasıyla isteyerek değil, yakınlarının zorlamasıyla evlendiğini, eşini sevmediğini söylediği ve kocasına "sen yoluna ben yoluma" diyerek yolunu ayırdığı, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde davanın reddi doğru bulunmamıştır.