Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/27153 K.2013/12975

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; nafaka yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kocanın tüm, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden retle sonuçlanan ilk davayı açıp boşanma sebebi yaratan davacı kocanın boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Fiili ayrılık döneminde kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışın varlığı da kanıtlanamamıştır. Durum böyleyken tarafların eşit kusurlu olarak kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının maddi tazminat talebinin (TMK:m.174/1) reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.