Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/2722 K.2012/22150

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tazminat taleplerinin reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; toplanan delillerden, davacı kocanın da birlik görevlerini yerine getirmediği, annesinin evlilik birliğine müdahalesine engel olmadığı, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Hal böyleyken davalının ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine dayanılarak davacı koca yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, boşanma sonucu yoksulluğa düşeceği anlaşılan davalı kadının yoksulluk nafakası (TMK m. 175) isteğinin de reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.