Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/27314 K.2013/2401

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, ziynetler, tazminat ve nafaka miktarı yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının ziynetlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı-davacı koca düğünde kendisine takılan 16 adet küçük altın, 3 adet reşat altın ve 3 adet yarım altının eşi tarafından beraberinde götürüldüğünü belirterek sayı ve niteliklerini belirttiği ziynetlerin tarafına aynen teslimini, olmazsa 3591 TL tutarındaki bedelinin faizle iadesini talep etmiştir. Aksine bir anlaşma bulunmadığı takdirde düğünde takılan ziynet eşyalarının kadına ait sayılması gerektiği hususu bir fiili karine olarak kabul edilmektedir. Aksine bir anlaşma olduğu iddia edilmediği gibi; bu karinenin aksi, yani takıların tamamının veya bir kısmının kocaya ait olduğu gösterilen delillerle kanıtlanmamıştır. Durum böyleyken; yukarıda belirtilen ziynetlerle ilgili olarak talebin reddedilmesi gerekirken; kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Evlenme sırasında, örf ve adet gereği evlenme merasimine katılanların taktıkları takılar, taraflardan hangisine takılmış ise ona hediye edilmiş sayılır. Erkeğe takılanların da, kadına hediye edilmiş olduğu kabul edilemez. Davalı-davacı (koca)'ya, düğün sırasında on iki adet 22 ayar küçük altın takıldığı, delil olarak sunulan düğün görüntülerine ilişkin (CD) üzerinde bilirkişi tarafından yapılan inceleme ile tespit edilmiştir.

Davalı-davacı tanıklarının bu konuya ilişkin beyanları; kocaya CD üzerinde tespit edilenlerden daha fazla altın takıldığını kabule yeterli değildir. Kocaya takılan bu on iki adet küçük altının, kadın tarafından evden ayrılırken kendisine ait olanlarla birlikte götürüldüğü gerçekleştiğine göre, davacı-davalı (kadın) götürdüğü bu on iki altını iade etmekle yükümlüdür. O halde, (on iki adet küçük altın haricindeki) fazla isteğin reddine karar verilmelidir.

Bu husus nazara alınmadan kocanın talep ettiği altınların tamamının hüküm altına alınması doğru değildir. Hükmün bu sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa katılmıyorum

KARŞI OY YAZISI

Davacı-davalı kadının, kocanın altın takı eşyalarına yönelik alacak davasına verdiği cevaptan; taraflar arasında düğün sırasında kadına takılan takıların kadına; erkeğe takılan takıların ise erkeğe ait olacağı konusunda bir anlaşma bulunduğu anlaşılmaktadır. Anlaşma mevcutsa düğün takılarının kadına ait olacağı şeklindeki fiili karineye değil; anlaşmaya değer verilmesi gerekir.

Davalı-davacı gösterdiği delillerle 12 adet çeyrek altın, 3 adet yarım altın ve iki adet reşat altının kendisine takıldığını ve kadın tarafından alıkonulduğunu kanıtlamıştır. Bilirkişi eliyle bu takıların dava tarihi itibariyle bedelleri toplamının 3030 TL olduğu saptanmıştır.

Mahkemece altınların değerinin sonradan arttığı gerekçesiyle talebin ıslah edilmesi sonucu ıslah tarihi itibariyle bedelleri toplamı olan 5022 TL'nin kadından tahsiline karar verilmesi doğru değilse de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; alacak talebine ilişkin hükmün 3030 TL olarak düzeltilip, değiştirilerek onanmasına (HUMK md. 438/son) karar verilmelidir.

Değerli çoğunluğun hükmün diğer bölümlerinin onanması görüşüne katılmakla birlikte; kocanın takı alacağı talebi yönünden düzeltilip onama kararı verilmesi gerektiğini düşünüyorum.