Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/27388 K.2013/13133

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; davalı yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; tamamına yönelik olarak temyiz edilmiş, temyiz eden davalı incelemenin duruşmalı yapılmasını istemiştir. Ne var ki duruşma giderini yatırmadığı görülmekle duruşma isteğinin reddine (HUMK.md.438/1), evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının yoksulluk nafakası talebi bulunmamaktadır. Bu nafakaya istek varsa hükmedilebilir. (TMK.md.175/1) Hakim re'sen (kendiliğinden) karar veremez. Bu husus nazara alınmadan davalı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı vekili, cevap dilekçesinde "davacının evi terk ettiği 2000 yılından itibaren nafaka ödemeye başladığı tarih de dahil olmak üzere müvekkilinin uğradığı zarar ve ziyan, çocuklarının bakımı, kızının üniversitede okuması geçim miktarı olmak üzere 50.000 TL maddi tazminat" istemiştir. Tazminat talebinin dayandırıldığı sebepler evlilik birliğindeki mevcut menfaatler kapsamında olup, talep Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine dayanmaktadır. Boşanma davası içinde ileri sürülen bu talepler ise, herhangi bir harca tabi değildir. O halde, davalının maddi tazminat talebinin esasıyla ilgili olarak bir hüküm kurulması gerekirken, hatalı nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.