Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/2813 K.2012/5139

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından derdestlik, kusur, maddi tazminat ve nafakalar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının manevi tazminata yönelik temyiz incelenmesine gelince;

Dava Türk Medeni Kanununun 166/ son maddesine dayalı olup, toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşini sevmediğini, istemediğini söyleyen davacı-davalı kocanın evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tamamen kusurlu bulunduğu böylece açtığı boşanma davasının reddedildiği anlaşılmaktadır. Açıklanan bu kusurlu davranışlar, davalı -davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşımaktadır. Bu nedenle Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesindeki verilme koşulları oluştuğu halde; davalı-davacı kadının isteminin kabulü ile uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.