Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/379 K.2012/2551

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından reddedilen boşanma davası, davalı-davacı kadının kabul edilen boşanma davasındaki kusur gerekçesi, kadın yararına hükmolunan tazminatlar ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı koca tarafından açılan boşanma davası, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan fiili ayrılık sebebine dayanmaktadır. Mahkemece de, kararın gerekçesinde davacı Orhan'ın açtığı dava yönünden de, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesi koşullarının gerçekleştiği kabul edilmiştir. Bu durumda koca tarafından açılan boşanma davasının da kabulü gerekirken, reddi doğru değildir.

Ancak davalı-davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile verilen boşanma hükmü temyizin kapsamı dışında bırakılmak suretiyle usulen kesinleşmiştir. Bu durumda kocanın boşanma davasındaki boşanma talebinin konusu kalmamıştır.

O halde, bu husus gözetilerek kocanın boşanma talebi hakkında konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi ve yargılama giderleri ile ilgili olarak gerçekleşen sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.