Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4047 K.2012/5730

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından kusur ve tazminatlar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise tazminatların miktarına ve kabul edilen tazminatlar nedeniyle vekalet ücretine yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadın, 12.02.2010 tarihinde davacı-davalı kocaya müşterek konuta davet etmek için noter vasıtasıyla ihtarname göndermiştir. Davalı-davacı kadın bu şekildeki ihtar isteğiyle kocasının bu tarihe kadar olan kusurlu davranışlarını affetmiş, en azından hoşgörü ile karşılamış duruma düşmüştür. Bu tarihten itibaren birleşen davanın açıldığı 15.02.2010 tarihine kadar da davacı-davalı kocadan kaynaklanan başkaca bir olayın varlığı da ispat edilememiştir. O halde Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı davalı-davacı kadının birleşen davasının reddi gerekirken, yazılı şekilde boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiş ise de; bu yön temyiz edilmediğinden yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davası içinde istenen boşanmanın fer'i (eki) niteliğinde olan tazminat (TMK.md.174/1-2) taleplerinin kabul veya reddi halinde ayrıca vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin tabii olmasına göre; davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Davacı-davalı kocanın ihtar isteminden sonraki döneme ait bir kusurlu davranışının varlığı ispat edilemediğinden Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddeleri koşulları oluşmamıştır. Bu yön gözetilmeden davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.