Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/415 K.2012/18147

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından; kocanın açtığı boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkeme tarafından davacı-davalı kadın daha ağır kusurlu bulunarak boşanmaya karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kocanın zaman zaman eşine şiddet uygulayıp, zorla cinsel ilişkiye girdiği davacı-davalı kadının ise söz ve hareketleri arasındaki çelişki ve tutarsızlıklar nedeniyle kocadaki güven duygusunu sarstığı, onu istemediğini, rezil edeceğini, tiksindiğini söylediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Açıklanan sebeple kocanın açtığı boşanma davasınında kabulü, sonuç itibarıyla doğru olup davacı-davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile tarafların boşanmalarına ilişkin hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre davalı-davacı koca yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir (TMK.md.m174/1-2). 3-Davacı-davalı kadının boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olmadığı ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleştiğine göre yararına uygun miktarda yoksulluk nafakasına (TMK.md.175) hükmedilmesi gerekirken, isteğin reddi usul ve yasaya aykırıdır.