Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/421 K.2012/18751

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davacı-davalı koca ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşini bakire olmamakla suçladığı, davalı-davacı kadının ise güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur.

Hal böyle iken davacı-davalı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadın ile aynı oranda kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulü sonucu itibariyle doğru olup, davacı-davalı kocanın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK m. 438/7) karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu olup, Türk Medeni Kanununun 174/1 ve 2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteminin reddi gerekirken kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.