Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4303 K.2012/24717

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tazminatlara yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda, kocasına göre davacı-davalı kadın daha ağır kusurlu kabul edilmiş ise de; toplanan delillerden; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda, eşinin menapoza girmesi sebebiyle yaşadığı sıkıntılara karşı yeterli duyarlılık ve sabrı göstermeyen, eşini haksız bir şekilde iffetsizlikle suçlayan ve ona hakaret eden davalı-davacı koca karşısında; " eşini sevmediğini, ona karılık yapmayacağını" söyleyen davacı-davalı kadın da aynı oranda (eşit) kusurlu kabul edilmelidir.

Mahkemenin kabulünün aksine, davacı-davalı kadının güven sarsıcı davranışlar içine girdiğine ilişkin yeterli kanıt bulunmamaktadır. Durum böyle iken; mahkemece davacı-davalı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak da davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası (TMK. md. 175) talebinin reddi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.