Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4306 K.2012/22369

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından; karşı boşanma davası hakkındaki hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı (koca)'nın, kazancını götürüp annesine verdiği, eşinin ve evinin ihtiyaçlarını karşılamadığı, tartışmaları sırasında eşine sinkaflı sözler sarfettiği, bu suretle onu aşağılayıcı söz ve davranışlarda bulunduğu ve annesiyle birlikte oturmaya eşini zorlamak için müşterek konuttaki eşyaları götürüp depoya koyduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kadın tarafından açılan karşı boşanma davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md.

166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.