Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4313 K.2012/22385

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece her ne kadar taraflar eşit kusurlu bulunarak boşanma kararı verilmişse de; toplanan delillerden, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını ve boşanmayı gerektiren olaylarda; davacı kadının eşine ağır sözlerle hakaret etmesine karşılık davalı kocanın da güven sarsıcı davranış içine girdiği, eşine basit fiziksel şiddet uyguladığı ve hakarette bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davalı kocanın eşine göre daha ağır kusurlu kabul edilmesi gerekirken eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak, davacı kadının maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş bozmayı gerektirmiştir.