Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4367 K.2012/24176

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi ve tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, taraflar "eşit kusurlu" kabul edilmiş ve buna bağlı olarak davacının tazminat talepleri reddedilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalının eşine fiziki şiddet uyguladığı, hakaret ettiği ve evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Mahkemenin davalı kadına kusur olarak atfettiği davranışların gerçekleşme şekline göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına etki edecek nitelikte olmadığı görülmektedir.

O halde, davacı kadının bir kusuru kanıtlanamamış ve boşanmaya neden olan olaylarda kusurun tamamen davalı kocada olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken davacının, davalıyla aynı oranda kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacının maddi/manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) taleplerinin de reddedilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.