Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4399 K.2012/25174

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden davalı-davacı kadın tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, duruşma giderlerini karşılamadığından duruşma isteminin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verilip, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yoksulluk nafakasının miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, her iki davanın kabulüne ilişkin karar gerekçesinde, tarafların eşit kusurlu oldukları belirtilerek karar oluşturulmuş ise de; toplanan delillerden; davacı –davalı kocanın “bir başka kadını sevdiğini açıklayarak eşini sevmediğini söylediği”; buna karşılık davalı-davacı kadına yüklenebilecek bir kusurlu davranışın ise kanıtlanamadığı görülmektedir.

Mahkemenin kusur olarak açıkladığı “evlilik birliğinde saygı/sevgi ortamının ve bir arada yaşama iradesinin kalmadığı şeklindeki belirleme, somut olaylarla taraflara bağlanmadığı takdirde, uygun bir boşanma gerekçesi olamaz. O halde; mahkemenin gerekçesindeki evlilik ortamını bozucu ve bir arada yaşama iradesinin ortadan kalkmasına neden olan olaylardaki kusur; yukarıda açıklanan sözlerinin sonucu olarak, tamamen davacı-davalı kocadadır.

Durum böyleyken; mahkemece tarafların eşit kusurlu bulunması ve bu hatalı eşit kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.