Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4513 K.2012/23489

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; kusur belirlemesi, nafakalar ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın bağımsız konut açmadığı, davacı kadının da kocaya "Allah belanı versin, kolun kopsun, bacağın kırılsın, boynuzlu pezevenk" şeklinde ağır hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadın ağır kusurlu olup Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları da oluşmuştur. Hal böyle iken taraflar eşit kusurlu kabul edilip, bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

KARŞI OY YAZISI

Davacı kadının ağır hakaretlerine karşılık evi adeta yolgeçen hanına çeviren bu bağlamda kayınbiraderin, onun ailesinin ve diğer yakınlarının "günün her saatinde" sürekli eve girip çıkmalarına, annesinin eşine "Sen annenin evinde hiç mi bir şey öğrenmedin, öğren de gel !" diyerek birlikte oturan gelinine rahat vermemesine seyirci kalan davalı erkek eş eşit kusurludur. Farklı düşünüyorum.