Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4542 K.2012/24229

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesi uyarınca fiili ayrılık sebebine dayalı boşanma davasıdır. Bu davaya dayanak olan önceki dava koca tarafından terke dayalı boşanma davası olarak açılmış ve Şişli l. Aile Mahkemesinin 2005/1274 esas, 2007/188 karar ve 25.02.2005 tarihli ilamı ile kocanın kadını evden kovduğu, onu terke zorladığı gerekçesiyle reddedilmiş ve kesinleşmiştir.

Önceki davada davalı kadına yüklenebilecek bir kusur bulunmadığı gibi o davadan sonra evlilik birliğinin yeniden kurulamadığı ve taraflar arasında yeni bir olayın da gerçekleşmediği sabittir. O halde, boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca tam kusurludur. Mahkemenin hatalı kusur belirlemesine ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak davalının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.