Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4552 K.2012/24120

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, tedbir ve yoksulluk nafakası ile ziynet alacağı yönünden; davalı tarafından ise boşanma ve ziynet alacağı davalarında vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden eşine hakaret edip fiziksel şiddet uygulayan davacı kadın ile eşini istemediğini söyleyip ona fiziksel şiddet uygulayan davalı koca boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurludur. Durum böyleyken davacı kadının ağır kusurlu olduğu yönündeki kusur belirlemesi ile davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi doğru görülmemiştir.

3-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

4-Boşanma davasının fer'i niteliğinde bulunmayan davacının ziynet alacağı davasının reddine karar verildiğine göre, kendisini bir vekille temsil ettiren davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücreti verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

5- Davacının ziynet alacağı davasının reddine karar verildiğine göre bu dava ile ilgili davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.