Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/4721 K.2012/24397

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalının eşine fiziksel şiddet uygulayıp, hakaret ettiği, gece uygunsuz vakitlerde konutu terk etmeyi alışkanlık haline getirdiği, davacı kocanın da eşini istemediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalının davacıya oranla daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Davalı kadın daha ağır kusurlu olduğuna göre kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı yararına uygun miktarda manevi tazminat (TMK. md. 174/2) takdiri gerekirken davacının bu isteğinin reddi doğru bulunmamıştır.

3-Davalının boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmasına göre, davalı kadın lehine yoksulluk nafakası (TMK. md. 175) hükmedilmesi de doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.