KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/491 E., 2012/18522 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Bartın Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 08.02.2011
- Numarası
- Esas no:2009/204 Karar no:2011/72
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Mahkemece tarafların ortak çocukları 2006 doğumlu İrem ile 2007 doğumlu E. hakkında davacı anne ile davalı babanın çocuklarına karşı özen yükümlülüklerini yerine getirmedikleri gerekçesiyle velayet hakkının kaldırılarak çocuklara vasi atanması için durumun Sulh mahkemesine ihbarına karar verilmiştir. Velayetin kaldırılması kararı ana ve/veya baba için ağır sonuçlar doğuran bir karardır. Asıl olan, ana/babası sağ olan velayete tabi çocuğun, velayet altında bırakılmasıdır.
Bu nedenle velayetin kaldırılması kararı verilmeden önce; çocuğun ana veya babadan birinin velayetine bırakılmasıyla yetinip yetinilemeyeceği konusunda gerekli tüm araştırmaların yapılması; başka bir çözüm kalmadığı takdirde, velayetin kaldırılmasına karar verilmesi gerekir. Mahkemece yeterli araştırma yapılmadan, velayet kaldırılmıştır.
Babanın uzun süredir yurt dışında olması, annenin bir dönem çocuklarına bakamayacak duruma gelmesi özen yükümlülüğün ihlaline ve velayetin kaldırılmasına yeterli değildir.
Bu amaçla mahkemece 4787 sayılı kanunun 5. maddesi uyarınca görevlendirilecek uzman vasıtasıyla inceleme yapılması; velayeti almak isteyen davacı annenin gerektiğinde mahkemece bizzat dinlenerek ekonomik ve sosyal durumu ile çocuklarına bakım olanakları konusunda kendisinden bilgi alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, gerçekleşecek sonucununa göre çocukların velayetinin düzenlenmesi gerekir.
Açıklanan yönler gözetilmeden, çocukların velayeti ve temsili konusunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/491, K. 2012/18522, 3 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama