Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/5037 K.2012/6426

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kocanın 22.12.2004 tarihinde açtığı boşanma davası, davanın ispatlanamaması nedeniyle reddedilmiş, bu karar 08.12.2006 tarihinde kesinleşmiştir. Bu tarihten sonra davalı kadından kaynaklanan kusurlu bir hareket ispatlanamamıştır. Boşanmaya neden olan olaylarda reddedilen ilk boşanma davasını açarak boşanma sebebi yaratan koca tam kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür.

Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

KARŞI OY YAZISI

Sayın çoğunluk, “reddedilen boşanma davasını açarak boşanma sebebi yaratmış olması” sebebiyle kocayı tam kusurlu kabul etmektedir. Oysa, boşanma davasının reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra ortak hayatın yeniden kurulmamış olması (md.166/4) sebebiyle tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Evlilik birliği, ilk davanın reddinden sonra fiili ayrılığın kanunda gösterilen süre kadar devam etmiş olması sebebiyle temelinden sarsılmış sayılmaktadır. Böyle bir durumda, reddedilen davadan sonra davalının bir kusuru ispatlanmadıkça-ki ispatlanmamıştır.-fiili ayrılık davacının kusurundan kaynaklanmış demektir. Koca bu sebeple kusurludur. Bu bakımdan ilamda kocanın tam kusurlu kabul edilmesinin dayanağı olarak “reddedilen ilk davayı açmış olmasının” gösterilmesini doğru bulmuyorum.