Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/5180 K.2012/20182

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı koca tarafından her üç dava yönünden, davacı- davalı kadın tarafından ise tazminat miktarları ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalının Türk Medeni Kanununun 197. maddesi gereğince açmış olduğu nafaka davasında hükmedilen yoksulluk ve iştirak nafakasının sonuca etkili bulunmaması nedeniyle davalı-davacı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

b)Davalı-davacı kocanın açtığı ve reddedilen boşanma davası yönünden davacı-davalı kadın lehine yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereğince vekalet ücretine hükedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.