Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/5250 K.2012/7427

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kadın tarafından; boşanma hükmü, manevi tazminat isteminin reddi, koca tarafından ise; kusur, maddi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma fer'i (eki) olan tazminatların (TMK. md.174/1-2) miktarının takdirinde tarafların ekonomik ve sosyal durumu özel bir öneme sahiptir. Bu nedenle davacı kocanın İETT şoförlüğü nedeniyle almış olduğu ücret dışında başkaca gelir ve malvarlığı bulunup bulunmadığı araştırılmadan; davalı kadın yararına hükmedilen maddi tazminatın, yazılı miktarda takdiri doğru olmamış; bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece de sabit kabul edilen, taraflar arasında görülüp retle sonuçlanmış önceki boşanma davası ile kadının kabul edilen bağımsız tedbir nafakası davasında tespit edilmiş olan davacı kocaya ilişkin kusurlu davranışlar; davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil etmektedir.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.