Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/5303 K.2012/24965

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat, tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kendi boşanma davası hakkında verilen hüküm, kusur belirlemesi, kendi tazminat isteği, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalı-davacı (koca)'nın temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, boşanmaya sebep olan olaylar davacı-davalı (kadın)'ın kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığından kadının manevi tazminat isteğinin reddedilmesinin bu sebeple sonucu bakımından doğru olmasına, düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu gözetilerek lehine yoksulluk nafakası takdir edilmediğinin anlaşılmasına göre davacı-davalı (kadın)'ın bu yönlerle, tedbir ve iştirak nafakasının miktarlarına ilişkin temyiz itirazları ile aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair yönlere ilişkin temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

2-Davacı-davalı (kadın)'ın diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

a) Mahkemece, davacı-davalı (kadın), davalı-davacı kocayla aynı oranda kusurlu kabul edilmiş ve buna bağlı olarak maddi tazminat talebi reddedilmiştir. Oysa yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı (koca)'nın evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği, ayrı bütçe oluşturduğu, cimrilik ölçüsünde tutumlu olduğu, beden temizliğine özen göstermeyerek ter koktuğu anlaşılmaktadır. Kocanın gerçekleşen ve süreklilik gösteren bu tutum ve davranışları sonucu evlilik birliği temelinden sarsılmış olup, kadına atfedilebilecek bir kusur bulunmamaktadır. Hal böyleyken kadının, diğer tarafla aynı oranda kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak maddi tazminat (TMK. md. 174/1) talebinin reddedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

b)Davalı-davacı (koca) tarafından açılıp birleştirilen boşanma davası, haklı görülmeyerek reddedildiğine göre, davada kendisini vekille temsil ettiren davacı-davalı (kadın) yararına, bu davanın reddi nedeniyle vekalet ücreti takdir edilmemiş olması da doğru bulunmamıştır.