Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/5377 K.2012/24838

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; davalı-davacı kocanın boşanma davasının kabulü yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise, davacı-davalı kadının boşanma davası ve fer'ileri ile kendi davasında kusur belirlemesi, talep ettiği tazminatların reddi ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalının ziynet alacağı ile ilgili isteği boşanmanın eki niteliğinde değildir. Alınan başvurma harcı bu isteği de kapsamaktadır. Bu talep ayrıca nispi harcın alınmasını da gerektirir. Davacı-davalıya nispi peşin harcı tamamlaması için süre verilerek (Harçlar Kanunu md.30-32), harcın tamamlanması halinde bu dava ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı kocanın maddi ve manevi tazminat istekleri ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.