Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/5442 K.2013/3645

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.02.2013 günü temyiz eden davalı M. D.vekili Av. M. E.geldi. Karşı taraf davacı G.D.ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacı kadının sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu, tarafların gelirlerinin birbirine yakın olduğu, davacının boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları davacı yararına gerçekleşmediği halde, kadına yoksulluk nafakası verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma davası içinde istenen ve boşanmanın eki niteliğinde bulunan manevi tazminat, boşanma hükmünün kesinleşmesi halinde ödenir hale gelir. Faizin de bu tarihten itibaren yürütülmesi gerekirken, kadın lehine takdir edilen manevi tazminata dava tarihinden itibaren faiz başlatılması da doğru olmamıştır.