Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/545 K.2012/18801

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm manevi tazminat, nafakaların başlangıç tarihi ve miktarları ile ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı-davalı koca ağır kusurludur. Davacı-davalı kocanın 05.08.2010 tarihinde eşi ve eşinin yakınlarına fiziksel şiddet uyguladığı, kocanın bu davranışlarının, davalı-davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği sabittir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluştuğu halde, davalı-davacı kadının manevi tazminat talebinin reddi doğru görülmemiştir.

3-Boşanma ve ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince gerekli olan, eşlerin barınmasına, geçimine, eşlerin malların yönetimine ve çocukların bakım ve korunmasına ilişkin geçici önlemleri re'sen alır (TMK m. 169). Bu nedenle, davalı-davacı kadın ve yanında bulunan müşterek çocuk için dava tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, 21.07.2011 tarihinden itibaren hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.