Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/550 K.2012/1569

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davalı davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek her iki boşanma davasının da kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği sık sık alkol aldığı; davalı-davacı kadının da güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay bozma ilamında da buna işaret edilmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur.

Durum böyle iken ve Yargıtay bozma ilamına uyma kararı verildiğine göre, davalı-davacı kadının ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, tarafların aynı derecede kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibariyle doğru olup tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HMK.m.438/son) karar verilmesi gerekmiş, davacı-davalı kocanın diğer tüm temyiz itirazları ile davalı-davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarıda yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi, taraflar eşit kusurludur. Durum böyleyken, mahkemece davalı-davacı kadının daha fazla kusurlu olduğu gerekçesiyle yoksulluk nafakasının reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir. 3-Eşit kusurlu eş yararına manevi tazminata hükmedilemez (TMK.174/1-2). Açıklandığı gibi, taraflar eşit kusurlu olduğu halde mahkemece davacı-davalı koca yararına manevi tazminata hükmedilmesi de doğru olmamıştır.