Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/561 K.2012/19749

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalının yasal temsilcisi tarafından davacı yararına takdir edilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava , ıslah edilmiş, boşanma talebi ıslahla Türk Medeni Kanununun 165'inci maddesinde yer alan "akıl hastalığı" sebebine dayandırılmış; mahkemece de, dava ıslah edilmiş şekliyle görülerek tarafların akıl hastalığı sebebiyle boşanmalarına karar verilmiştir.

Davalının "akıl hastası " olduğu, bu hastalığının doğuştan geldiği ve hastalığın geçmesinin tıbben mümkün olmadığı resmi sağlık kurulu raporu ile tespit edilmiş, raporda davranışlarının iradi olmadığı da açıkça vurgulanmıştır. Davalı "akıl hastalığı" sebebiyle ayırt etme gücüne sahip olmadığına göre, fiillerinden hukuken sorumlu tutulması mümkün değildir (TMK. md. 15). Bunun sonucu olarak davalı "kusurlu" addedilemez.

Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince tazminat sorumluluğu için "kusurlu olmak" şart kılınmıştır. Bu koşul gerçekleşemediğinden davalının tazminatla sorumlu tutulması doğru bulunmamıştır.

2-Davalının doğuştan akıl hastası olduğu, sabit ve düzenli bir işinin, gelirinin ve malvarlığının bulunmadığı, akli durumu nedeniyle başkalarının bakımına ve yardımına muhtaç olduğu anlaşılmaktadır. Kendisi başkalarının yardım ve bakımına muhtaç olan kişinin yoksulluk nafakası ödemekle yükümlü tutulması hakkaniyete aykırı bulunmuştur.