Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/5773 K.2012/14398

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Karşılıklı olarak açılmış olan boşanma davalarında tarafların bir araya gelme ihtimali bulunduğu gerekçesiyle mahkemece boşanma talepleri reddedilerek tarafların ayrılığına hükmedilmiştir. Mahkeme kararını her iki taraf boşanma hükmü kurulması gerektiği yönünde temyiz etmiştir.

Ayrılık kararı verilebilmesi için boşanma sebebinin gerçekleşmesi ve ortak hayatın yeniden kurulması olanağının bulunması (TMK. 170/3) gerekir. Tarafların karşılıklı olarak birbirlerine şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği, davacı-davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği ve eşlerin tekrar bir araya gelme ihtimalinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Tarafların açıklanan eylemleri sebebiyle evlilik birliğinin devamını imkansız kılacak derecede bir geçimsizliğin bulunduğu tartışmasızdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, her iki tarafın boşanma taleplerinin kabulüyle boşanmaya (TMK.md. 166/1-2) karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle ayrılık hükmü kurulması doğru olmamıştır.