Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/5843 K.2013/7032

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; iştirak nafakasının miktarı yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, tedbir nafakasının miktarı ve vekalet ücreti ile yargılama giderleri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.03.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı Ö..

Ç..vekili Av.M.. Ü.. geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı M.. N.. Ç.. ve vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın tüm, davalı-davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının eşine yönelik hakaret ve tehditlerine karşılık, davacı-davalı kocanın da eşine yoğun şekilde hakaret ve tehditlerde bulunduğu, birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı, güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği ve davalı-davacı kadının ve müşterek çocuğun yaşamakta oldukları evdeki hissesini eşinden habersiz şekilde devrettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre; boşanmaya neden olan olaylarda, eşine göre davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi (TMK.m.174/1) ve manevi (TMK.m.174/2) tazminat isteklerinin reddi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.