Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/6024 K.2012/12098

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Karşıyaka Nüfus Müdürlüğü 03.07.2009 tarih ve 3455 sayılı yazısı ile M. G. ile F. Y.'ın gayri resmi ilişkilerinden olan ve tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen 19.06.2009 doğumlu B. G.'ün velayetinin annesinin 18 yaşından küçük olması sebebiyle reşit olmadığından bahisle Türk Medeni Kanununun 337. maddesi gereğince babasına verilmesinin istendiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 335. maddesinde “E.. olmayan çocuk, ana ve babasının velayeti altındadır. Yasal sebep olmadıkça velayet ana ve babadan alınamaz. Hakim vasi atanmasına gerek görmedikçe, kısıtlanan ergin çocuklar da ana ve babanın velayeti altında kalırlar.” 336. maddesinde “Evlilik devam ettiği sürece ana ve baba velayeti birlikte kullanırlar.” 337. maddesinde ise "Ana ve baba evli değilse velayet anaya aittir. Ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velayet kendisinden alınmışsa hakim, çocuğun menfaatine göre, vasi atar veya velayeti babaya verir. Hükümleri mevcuttur.

İncelenen dosyada mevcut nüfus kayıt örneğinden dava tarihinde evli olmayan M. G. ile F. Y.'ın 12.02.2010 tarihinde yani dava açıldıktan sonra fakat karar tarihinden iki ay önce evlendikleri davanın konusunun kalmadığı halde, mahkemece emredici nitelikteki 335. madde hükmü uyarınca ergin olmayan ve ana ve babasının velayeti altında olan B. G.'ün velayetinin, 337. madde uyarınca sadece babasının velayeti altına alınmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.