Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/6071 K.2013/7014

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası talebinin reddi ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.03.2013 günü temyiz eden davalı M. Y.ile vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı U.Y.Y. gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların ortak çocuğu A. 15.12.2008 doğumludur. Çocuğun yaşı göz önüne alındığında, anne bakım, sevgi, şefkat ve ilgisine özellikle ihtiyaç duyacağı bir çağda olduğu kabul edilmelidir.

Çocuğun bu yaşlarda kişilik özelliklerinin oluşması, annelik kimliğini tanıması bakımından; annenin velayet görevini üstlenmesine yasal bir engelinin bulunmaması ve çocuğun üstün yararının babanın velayetini gerektirdiği belirlenmedikçe çocuğun annenin velayeti altında bırakılması tercih edilmelidir.

Açıklanan bu ilke karşısında; mahkemece 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesinde belirtilen uzman veya uzmanlardan, tarafların yaşam koşul ve ortamları da değerlendirilip, velayeti anne veya babasından hangisinin üstlenmesinin çocuğun yararına olacağı konusunda görüş alınması ve toplanan diğer delillerle birlikte değerlendirilmek suretiyle, velayet hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.