Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/63 K.2012/18642

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından her iki dava yönünden; davalı-davacı tarafından ise, nafaka ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı kocanın eşine şiddet uyguladığı ve eşinin ailesine soğuk davrandığı son olarak da eşine haber vermeden görev yerine gittiği, davalı-karşı davacı kadının da kocasına “seninle evlenmez olaydım, bilseydim evlenmezdin, şerefsiz, adi , küstah” gibi sözler sarfederek hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, davacı-karşı davalı koca evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında daha fazla kusurlu ise de, davalı-karşı davacı kadının da kusuru gerçekleşmiştir. Davalı-karşı davacı kadının, sarfettiği sözlerin yıkıcı etkisi altında davacı-davalı koca da boşanmayı istemekte haklıdır. Kocanın davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, tam kusurlu olduğundan bahisle bu davanın reddi doğru bulunmamıştır.