Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/6436 K.2013/7044

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.3.2013 günü temyiz eden davalı R..Ş.. (K..) ile vekili Av. S.. Ç..ve karşı taraf davacı Y.. Ş..ile vekili Av. S.. K.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit derecede kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı kadının sürekli olarak tartışma ortamı yaratmasına ve eşine güvenini sarsacak biçimde beyanda bulunmasına karşılık; davacı kocanın da, eşine sürekli şekilde hakaret ettiği, onu aşağılayıp beğenmediğini söylediği, tehdit edip kovduğu ve fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren ve boşanmaya neden olan olaylarda, davalı kadına oranla davacı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Ne var ki davacı kocanın boşanma davası yönünden TMK'nın 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğine göre davacı kocanın boşanma talebinin kabulü sonucu itibarıyla doğru olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK.m.438/son) ve davalı kadının aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıdaki bentte açıklandığı gibi; davalı kadın boşanmaya sebep olan olaylarda eşit veya daha ağır kusurlu değildir. Bu durumda, kusur durumu davalının maddi ve manevi tazminat talep etmesine yasal engel teşkil etmez (TMK.m.174/1-2). Durum böyleyken, mahkemece, hatalı kusur belirlemesi gerekçe gösterilerek, davalının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.