Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/6993 K.2013/8282

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 26.03.2012 günü temyiz eden davacı karşı davalı S.. M.. K.. vekili Av. M..B.. geldi. Karşı taraf davalı karşı davacı E..N..K.. ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı - davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, "boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı koca ağır kusurlu" kabul edilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın, birlikte yaşamaktan kaçındığı, evlilik birliğinin gerektirdiği görevlerini yerine getirmediği, ameliyat olan eşiyle ilgilenmediği, buna karşılık davalı-davacı kadının da, cinsel hayatlarına ilişkin sırlarını başkalarına anlattığı, "sen erkek misin" diyerek eşini aşağıladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyleyken davacı-davalı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespiti uyarınca, Türk Medeni Kanununun 174/1 ve 2. maddesi koşulları oluşmadığı halde davalı -davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.