Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/7047 K.2012/26331

Taraflar arasındaki "boşanma", "karşı boşanma" ve "ziynet alacağı" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; ziynet alacağı davasının reddi ile nafakalara gelecek yıllara yönelik artırım uygulanmaması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşini hastaneye götürmeden önce eşinden aldığı ziynet eşyalarını kendi annesine verdiği ve hastaneden döndükten sonra da bu ziynetleri isteyen eşini evden kovduğu, eşinin yeniden eve gelmesine rağmen davacı-davalı kocanın bir daha ortak konuta gelmediği ve ziynet eşyalarını da iade etmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, ziynetler yönünden bilirkişi incelemesi de yapıtırılarak, sonucuna göre davalı-davacı kadının ziynet alacağı davasının kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

b-Davalı-davacı kadının talep ettiği iştirak ve yoksulluk nafakalarının yıllık ÜFE artış oranın uygulanması suretiyle, gelecek yıllarda ne miktarda ödeneceğinin kararlaştırılması (TMK.m.176/son, 182/son) talebi de bulunmaktadır. Davalı-davacı kadının bu isteği ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.