Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/7263 K.2012/27251

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar arasında görülen ilk boşanma davası, davacı tarafından açılmış, " kocanın kusurunun ispatlanamadığı" gerekçesiyle reddedilmiş, karar 28.05.2008 tarihinde kesinleşmiş taraflar, kesinleşmeden itibaren geçen süre zarfında biraraya gelmemişlerdir. İlk davanın reddinden sonra fiili ayrılık süresi içinde davalı kocaya yüklenebilecek bir kusur da ispatlanamamıştır.

Bu durumda boşanmaya sebep olan olaylarda, redle sonuçlanan ilk davayı açan, bu suretle fiili ayrılığı başlatan ve Yasanın 166/4. maddesindeki boşanma sebebini yaratan davacı kadın tamamen kusurludur. Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi şartları davalı lehine oluşmuştur. Öyleyse davalı kocanın maddi tazminat isteğinin kabulü ile uygun miktarda maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak isteğin reddi doğru bulunmamıştır.