Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/7640 K.2013/1390

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar 21.07.2010 tarihinde kesinleşen karar ile boşanmışlar; müşterek çocukları 16.04.2007 doğumlu G.A.velayeti babaya verilmiştir.

Toplanan delillerden davalı babanın önce Kahramanmaraş, ardından Tokat ilinde çalıştığı ve yaşadığı, kararın kesinleşmesinden sonra müşterek çocuğu fiilen Ereğli'de bulunan ailesinin yanına bıraktığı anlaşılmaktadır.Baba kendisine velayet hakkı verildiği halde müşterek çocuğu yanına almamış, velayetle ilgili görevlerini ifa etmemiş, bu görevi başkasına bırakmıştır.

Her ne kadar 09.12.2011 tarihli sosyal inceleme raporunda çocuğun, velayetinin babaya verilmesini istediği beyan edilmiş ise de, 2007 doğumlu olan G.A. idrak çağında ve görüşlerinin olası sonuçlarını anlayabilecek olgunlukta değildir. Bu bakımdan idrak çağında olmayan çocuğun görüşüne değer verilemez. Türk Medeni Kanununun 183. ve 349. madde koşulları oluştuğundan müşterek çocuk G. A.velayetinin babadan alınıp, anneye verilmesi gerekirken; davanın reddi doğru bulunmamıştır.