Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/7996 K.2012/28612

Taraflar arasındaki "karşılık boşanma" ve "tedbir nafakası" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; yoksulluk nafakası yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmeyip, eşine hakaret ettiği, ayrıca eşine birden fazla fiziksel şiddet uyguladığı, davalı-davacı kadının da birlik görevlerini yerine getirmeyerek, eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre kadının maddi (TMK.m.174/1) ve manevi (TMK.m.174/2) tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.